Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7138 K.2014/12288

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi:

CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sadece ... ve ... hakkında zimmet suçundan açılan kamu davalarıyla ilgili olarak katılma talebinin kabulüne, ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından,

aynı Kanunun 264. maddesi de gözetilerek isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli karar verilmek üzere başvurularının kapsamına göre, incelemenin, ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen beraet hükümlerine yönelik katılan Hazine vekilinin, ... hakkında zimmet, ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik, ..., ..., ..., ... haklarında görevi kötüye kullanma, ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında 1163 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan beraet,

... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik O yer C.savcısının ve görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet ve resmi belgede sahtecilik, ..., ..., ..., ... haklarında görevi kötüye kullanma, ..., ..., ... hakkında 1163 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan beraet hükümlerinin incelenmesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Hazine vekili ve O yer C.savcsının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, ..., ... ve ...’e yüklenen 1163 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan beraet hükümlerinin incelenmesinde;

UYAP ortamından temin edilen nüfus kaydına göre sanık ...'ın hükümden önce 16/12/2011 tarihinde öldüğü, sanıklar ... ve ...’e yüklenen 1163 sayılı Yasaya aykırılık suçunun ise aynı Kanunun Ek 2/3. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu,

son suç tarihi olan 13/08/2004 ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar haklarındaki kamu davalarının CMUK'nın 322, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı ve ölüm sebebiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanıklar Şeref Bahçe ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

CMK'nın 231. maddesiyle ilgili olarak somut maddi zararın giderilmemesi yanında "sanıkların kişilik özellikleri ve dosyaya yansıyan davranışları göz önüne alınarak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşmaması...." şeklinde çelişkiye yol açacak gerekçeye yer verilmesi sonuca etkili bulunmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre ... yönünden sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kooperatifin parasal dahil tüm işlemlerinin ... tarafından yürütüldüğü, kooperatif işlerini bilmediği ve bu konuda yeterli bilgisinin olmadığı şeklindeki savunması üzerinde durulmadan, eğitim düzeyi gözetilmeden ve suç işleme kastı irdelenip açıklanmadan sadece yönetim kurulu üyesi olduğu kabulüyle sanık ... hakkında da yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Görevi kötüye kullanma suçunu bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işledikleri kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Kanunun 43/1, 53/5. maddelerinin uygulanmaması,