Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7225 K.2014/10835

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçlardan mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın birden fazla kamu görevlisine karşı direnme suçunu işlediği kabul edilmesine rağmen, hakkında TCK'nın 43/2-1. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olayın oluş ve gelişimi ile tüm dosya kapsamı karşısında, suç tarihinde park halindeki bir araçtan hırsızlık yaptığı sırada yakalanan ve hakkında işlem yapılmak istenen sanığın, bu nedenle karakola götürülmek istenmesine karşı çıkarak görevli katılan Velittin'i yumrukla basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde darp etmesi biçiminde gerçekleşen olayda,

5237 sayılı TCK'nın 3. maddesindeki “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki düzenleme ile 61/1-a maddesinde yedi bent halinde sayılmış cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik ölçütler birlikte değerlendirilerek temel cezanın alt sınırdan makul bir oranda uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken dosya içeriğiyle bağdaşmayacak ve eylem ile orantılı olmayacak şekilde alt sınırdan çok fazla uzaklaşılmak suretiyle tayini,