Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7423 K.2015/11092

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının suç tarihinden sonra kesinleştiği bu itibarla kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmadığı gözetilip, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması gerekirken, CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "Sanığın daha önce Sarayköy Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/179 Esas,

2009/7 Karar sayılı 15/01/2009 tarihli Kararı ile hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla ileride yeniden suç işlemekten çekineceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmamakla hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına takdiren yer olmadığına" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,