Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/793 K.2014/7522

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sefaköy PTT Müdürlüğü'nde posta kabul memuru olarak görev yapan sanıklardan M.. I..'ın, 19/11/2008 tarihinde Halkalı Vergi Dairesi'nce ücret ödeme makinesinden geçirilen 40 adet taahhütlü tebligat evrakını ve 26/11/2008 tarihinde İkitelli Şubesi'nce teslim edilen 16 adet taahhütlü gönderiyi sisteme kaydetmeksizin kabul edip adi posta torbası içinde ileri sevkedilmesine neden olma. Sefaköy PTT Müdürü olarak görev yapan diğer sanık G..

Y..'nın ise gerekli denetimleri yapmayarak bu eylemlere neden olma şeklinde dava konusu edilen eylemleri ile ilgili olarak, söz konusu gönderilerin de aralarında bulunduğu toplam 133 posta evrakının kısmen yanık, yırtık, nemli ve zarar görmüş bir şekilde naylon poşet içinde P..

M..'nün Ankara'daki adresine 14/01/2009'da teslim edildiğinin ve idari soruşturma sırasında söz konusu posta evrakının, Avrupa Yakası Posta İşleme Merkezi'nde (AVPİM) kimliği tespit edilemeyen kişi veya kişilerce ele geçirilerek ileriye sevkinin engellendiğinin belirlenmesi karşısında,

İlgili gönderilerin adi posta torbası içinde değil de taahhütlü gönderiler için öngörülen usulde gönderilmeleri halinde mevcut sonucun yine gerçekleşmesinin mümkün olup olmayacağı araştırılıp, sonucuna göre sanıkların eylemleriyle gönderilerin AVPİM'de usulsüz olarak ele geçirilerek ileriye sevkinin engellenmesi arasında nedensellik bağının oluşup oluşmadığı, sanıkların eylemlerinin doğrudan sonucu olarak herhangi bir kamu zararına, kişi mağduriyetine veya kişilere haksız menfaat sağlanmasına nasıl sebep olunduğu hususları, denetime olanak verecek şekilde ve somut olarak gösterilmeksizin eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

Sanık Miyase'nin eyleminin, görevin gereklerini yapmakta ihmal gösterilerek işlenmesi nedeniyle hakkında TCK'nın 257/2. maddesi yerine aynı maddenin 1. fıkrası uygulanarak fazla cezaya hükmolunması,

Hükümden önce yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanun ile TCK'nın 257/1-2. maddesindeki yaptırımların alt sınırları indirilmesine rağmen, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

Sanıkların eylemlerinin teselsül ettiği gözetilmeksizin, haklarında TCK'nın 43. maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmolunması,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Katılan kurumun olay nedeniyle uğradığı somut zararın ne olduğu somut olarak ortaya konulmaksızın, yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,