Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/8032 K.2014/11697

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14/07/2004 gün ve 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından bu konudaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yine bu suçla ilgili kurulan hükümde adli para cezasının TCK'nın 61/8. maddesine aykırı şekilde gün esasına göre belirlenmemesi ve tayin olunan ceza adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

Kayden sabıkasız olup, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali de bulunmayan, suçun işlenmesindeki özellikler gözetilerek temel cezaları alt hadden belirlenen ve duruşmadaki hali lehine değerlendirilerek hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, hangi somut veri ve olgulara dayanıldığı gösterilmeden "olay sebebi ile pişmanlık göstermediği" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

1 günlük gözetim süresinin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi,