Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/8204 K.2015/11651

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılarak cezası ertelenen sanık hakkında bu kez "...kişiliği ve duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılamadığından..." şeklindeki erteleme uygulaması ile çelişir nitelikteki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; dosya kapsamına göre sanığın kazanç elde etmek amacıyla birden fazla kişiye ödünç para verdiği, hakkında TCK'nın 43/1. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiği;

bu durumda sonuç hapis cezasının 2 yılın üzerinde kaldığı, bu cezanın da hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırları dışında olduğu ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04/03/2008 gün ve 2008/6-47, 2008/43 sayılı Kararında vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle sanığa bir kez daha atıfet sağlanamayacağı anlaşıldığından,

keza temel ceza TCK'nın 61. maddesine ve dosya kapsamına uygun şekilde belirlendiğinden tebliğnamedeki 1 ve 2 numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak; Hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığı tayin edilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesi yanında, aynı Kanunun 50/1-a maddesine yer verilmesi, Denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilip verilmeyeceğine ilişkin değerlendirmenin, deneme süresi içinde işlenen ikinci suç kesinleştikten sonra yapılması gerektiğinin nazara alınmaması,

Tebliğname No : 4 - 2011/211570

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun uygulanamayacağı, altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise 53/1-c maddesindeki haklardan hapis cezasının infazı tarihine kadar yoksun kılınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 50/1-a maddesinin hüküm fıkrasından çıkarılması,

TCK'nın 53 ve 51/7. maddelerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarının "TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluklarının ise uygulanmamasına” ve "Denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde,