Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/8844 K.2014/11391

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde;

hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında suça sürüklenen çocuğun getirildiği polis merkezinde ''Siz ikametimde arama yaptınız ama daha önce de yapmıştınız kendiniz geri teslim ettiniz, siz kim oluyorsunuz benim ikametimde arama yapamazsınız" dediği, kafasını duvara vurmak istediğinde kolluk görevlilerinin kendisini etkisiz hale getirdikleri, bu sırada müşteki polis memuru Ö..

E..'ın gömleğini yırtıp yüz ve boyun kısmına zarar verdiği anlaşılan olayda, hangi görevi yaptırmamak için cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden ayrıca tehdit ve kamu görevlisini kasten yaralama suçları tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza TCK'nın 50/1-f maddesine göre kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilirken gönüllü olup olmadığının sorulmaması ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde ne kadar süreyle çalıştırılacağının hükümde gösterilmemesi,

Direnme suçundan kurulan hükümde sonuç cezanın 2.400 YTL olarak gösterilmesi,

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği anlaşılmasına rağmen TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,