Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/9120 K.2014/11356

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında;

herhangi bir tehdit sözü bulunmayan sanıkların, yapılan ihbar üzerine olay yerine gelen mağdur kamu görevlilerine “bizi götüremezsiniz” diyerek kendilerini yere atmaları şeklinde gerçekleşen somut olayda, mağdurlarda herhangi bir yaralanma bulunmadığı hususu da nazara alınmadan atılı suçun cebir unsurunun ne şekilde gerçekleştiği karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de,

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak,

olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun olmayan, yasadaki ifadelerin soyut tekrarından ibaret gerekçelerle, hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalar tayin edilmesi,