Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/9574 K.2014/11725

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Direnme suçunu birden fazla görevliye karşı işleyen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, denetim süresi içerisinde kasten yaralama suçunu işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün, aynen açıklanmasıyla yetinilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde kararlar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya,

toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hükmedilen yargılama gideri miktarının CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen cümlede öngörülen miktarın altında olması nedeniyle kamu üzerinde bırakılması yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasındaki yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkartılarak,