Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/10058 K.2017/5622

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

...

Devlet Hastanesinde müdür olarak görev yapan sanığın, 2007 yılı Mayıs ayı döner sermaye ödemesi ile Şubat, Nisan, Mayıs aylarına ilişkin ek ödemelerin hazırlanarak bankaya gönderilmesi sırasında usulsüzlük yaparak zimmetine para geçirdiğinin iddia edildiği olayda, TCK'nın 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun oluşması için "kamu görevlisinin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçirmesi" gerektiği, sanığın Mayıs ayı döner sermaye ücretini toplamda 30.813 TL olduğu halde saymanlığa 35.328,62 TL hesaplayarak gönderdiği,

bilahare saymanlıktan düzenlenen listeyi de ilgili bankaya 32.012,99 TL olarak gönderip, bir sonraki ay banka hesabında kalan 3.315,63 TL'lik farkın ek ödeme olarak kendi hesabına aktarılmasını sağladığı, bu şekilde hiç ödenmemesi gereken 3.315,63 TL'nin kendisine ödenmesini sağlayarak menfaat temin etmesi şeklinde oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen fiilinde yasal tevdii unsurunun gerçekleşmediği,

bu nedenle eyleminin, nitelikli dolandırıcılık suçunu, mağdur ...'a Şubat, mağdur ...'e ise Nisan ayı ek ödemelerinde yatırılması gereken 1.753,92 TL ile 1.460,96 TL'yi kendi hesabına yatırılması amacıyla ilgili bankaya ödeme listesi göndermesi şeklindeki eylemlerinin ise 5237 sayılı TCK'nın 247/1, 249, 43/1 ve 248. maddelerinde tanımlanan zincirleme basit zimmet suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde tüm eylemlerin kül halinde zincirleme zimmet suçu kabul edilerek hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a)Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar, TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasından yasaklanmasına" karar verilmesi yerine sadece "TCK'nın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere takdiren kamu görevinden 1 yıl süre ile geçici olarak yasaklanmasına" biçiminde sınırlı uygulama yapılması,

b)Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

c)Sabıkasız olup, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali bulunmayan sanık hakkında, duruşmalardaki davranışları nedeniyle takdiri indirim uygulandığı ve ileride bir daha suç işlemeyeceğine dair vicdani kanaat oluştuğundan hükmedilen cezası ertelendiği yine sanık tarafından zararın da karşılandığı nazara alındığında bu uygulama ile de çelişki oluşturacak şekilde yasal ve yeterli olmayan ''dosya kapsamı itibarı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının koşulları mahkememizce oluşmadığından'' şeklindeki gerekçelerle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,