Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/1075 K.2014/3796

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanığın lehine olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme uyarınca, görevli ve sorumlu olduğu Tasfiye Ambarında bulunmadığı tespit edilen eşyalar dışında, Edirne İşletme Şube Müdürlüğü Ambar Memuru sanık N..

Y.. tarafından İpsala Gümrük Müdürlüğü Ambar Memuru Mevlüt Dedebek'ten 29/05/2002 tarihli Eşya Teslim-Tesellüm Belgesinin 60 ve 61'inci sıralarına kayıtla teslim aldığı 38 adet hava yastığını (airbag) Tasfiyelik Eşya Ambar Defterinin 2002/3063, 3064 sıralarına kayıt ettikten sonra 22/10/2002 tarihinde Eşya Tespit Tahakkuk Kâğıdına "kemerli", Eşya Teslim Tesellüm Belgesine de "emniyet kemerli" ibareleri ekleyip "tahrifat yapmak" suretiyle, söz konusu hava yastıklarının yerine koyduğu emniyet kemerlerini Erenköy İşletme Şube Müdürlüğü Ambar Memuru H..

Ö..'a teslim ederek kendisine görevi gereği tevdii edilmiş hava yastıklarını mal edinmek şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eyleminde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkumiyet hükmü kurularak,

işlendiği kabul edilen eylemin 765 sayılı TCK'nın 202/1,80,59,33,219/4. maddelerine göre zincirleme basit zimmet, 5237 sayılı TCK'nın ise 212. maddesi de gözetildiğinde ise 247/1,43/1,62, 53/1-5 ve 204/2,62,53/1-5. maddelerinde yer alan zincirleme basit zimmet ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarını oluşturacağı,

5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesinde öngörülen ceza miktarına göre aynı Kanunun 66/1-d. maddesinde öngörülen 15 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolmadığı nazara alınarak lehe yasa karşılaştırmasının bu hususlara göre yapılması gerektiği halde uyulan bozma ilamına yanlış anlam verilerek dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,