Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/10795 K.2018/3288

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-a)Yalova Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, kendisine teslim edilen toplam 590.000 Türk Lirası meblağlı on altı adet çeke dayalı alacağı icra yoluyla tahsil etmek ve keşidecileri hakkında karşılıksız çek keşide etmek suçundan şikâyette bulunmak üzere masraf olarak 12.000 Türk Lirası aldığı hâlde, çeklerle ilgili icra takibi başlatmadığı gibi karşılıksız çek keşide etmek suçundan suç duyurusunda bulunmadığı ve vekalet süresi sona erdiği halde çekleri katılan şirkete iade etmeyerek mağduriyetine sebep olduğu iddia edilen olayda: sanığın 12.000 TL’yi vekalet ücretine mahsuben aldığı,

katılan şirketin çek bedellerini tahsil ettiği ve zararının bulunmadığı şeklindeki savunmaları karşısında katılan şirketin çek bedellerini tahsil edip etmediği hususunun araştırılması ile sanığın tanık olarak bildirdiği ... dinlenilmesinden sonra objektif cezalandırma şartı olan kişi mağduriyeti, kamu zararı ve kişilere haksız menfaat sağlanması unsurlarının oluşup oluşmadığı, varsa ne şekilde oluştuğu denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

b)İddianamede TCK'nın 257/2. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden anılan Yasanın 257/1. maddesinin tatbik edilmesi suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2-)Kabule göre de;

a-)Sanığın katılandan teslim aldığı çeklerle ilgili icra takibi başlatmamak ve çekler ile masraf avansını katılana iade etmemek şeklinde kabul edilen eylemlerinin TCK'nın 257/2. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden 257/1. maddesiyle uygulama yapılması,

b-)Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,