Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/1970 K.2016/3190

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Katılan ... Hazinesinin iftira suçundan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle hükmü temyiz etmeye hakkı bulunmadığından vekilinin iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan Hazine vekilinin tefecilik, sanık ...'ın ise hakkında iftira suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması,

bu bağlamda, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanıktan faiz karşılığı borç para aldığı iddiasıyla şikayette bulunup daha sonra şikayetinden vazgeçen ...'in tanık olarak dinlenmesi, ilgili vergi dairesinden beklenen vergi inceleme raporunun incelenmesinden sonra dosyada mevcut tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık ... hakkında iftira suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnad edilmesinin gerektiği, somut olayda; dosya kapsamındaki deliller dikkate alındığında, kamu davası açıldıktan sonra şikayetten vazgeçen sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç isnadı değil, anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde olduğu, iddiaların kanıtlanamamasının iftira suçunu oluşturmayacağı, bu itibarla atılı iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı Kararının Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle mahkumiyet kararı verilen sanık ... hakkında TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,