Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/2199 K.2016/3947

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/05/2015 gün ve 2014/4-655 Esas, 2015/152 sayılı Kararında da açıklandığı üzere kişiler arasında doğmuş bir alacak borç ilişkisine dayanmayan kazanç elde etme amaçlı ödünç para verme eylemlerinin tefecilik suçu kapsamında bulunması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması;

bu bağlamda, Vergi Müfettişi tarafından düzenlenen vergi tekniği ve suç duyurusu raporlarındaki sanığın 2006 yılında kayıt dışı ve izinsiz olarak faizle ödünç para vermek suretiyle tefecilik suçunu işlediği ve 72.930 TL faiz geliri elde ettiğine ilişkin tespit karşısında, maddi gerçeğin hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından raporlarda adı geçen ve olayın tek tanığı olan mağdur ...'in beyanının alınması, sanığın alacaklı olduğu başka icra takip dosyalarının bulunup bulunmadığının ...

İcra Müdürlüklerinden sorularak varsa borçluların tanık sıfatıyla dinlenmeleri, sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda kolluk araştırması yaptırılması, örneği dosyada bulunan ...

Cumhuriyet Başsavcılığının 15/01/2008 tarih 2007/36686 soruşturma, 2008/1137 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kesinleşip kesinleşmediği sorulup tasdikli örneği dosya arasına alınarak aynı eyleme ilişkin olup olmadığının belirlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,