KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2014/3141 E., 2014/5814 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mayıs 2014
- Tebliğname No
- 5 - 2013/90028
- Mahkemesi
- Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 19/02/2013
- Numarası
- 2010/178 Esas, 2013/23 Karar
- Suç
- Zimmet
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" biçimindeki düzenleme nedeniyle, sanıkların eylemlerinde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılmaması,
haklarında icra takibine başlandıktan sonra sanıklardan birinin üçüncü kişideki alacağı haczedilerek tahsilat yapılmasına ve gönüllü ödemenin söz konusu olmamasına rağmen aynı Kanunun 248. maddesi uyarınca cezalarında indirim yapılması ve yüklenen suçları 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi tatbik edilirken söz konusu bentteki tüm hak ve yetkiler yerine "kooperatif başkanı, yöneticiliği ve denetçiliğinden" yasaklanmaları şeklinde sınırlı uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya,
toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK'nın 53/5. maddesinde yer alan "... cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilir" şeklindeki düzenlemeye göre; cezanın bir katından anlaşılması gerekenin, cezanın kendisi olup hükmedilen 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasını geçemeyeceği gözetilmeden 10 yıl süreyle hak yoksunluklarına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2014/3141, K. 2014/5814, 27 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama