Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/3251 K.2016/4265

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince sanık ... hakkında hakaret suçundan doğrudan verilen adli para cezasının miktarına göre kesin nitelikte olması nedeniyle temyizi kabil olmayan hükme ilişkin sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanıklar hakkındaki tehdit ve sanık ... hakkındaki tefecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ...'in faiz karşılığı, sanık ...'ın ise ticari ilişki nedeniyle katılana verdikleri ödünç paraların ödenmemesi üzerine alacaklarını tahsil etmek amacıyla katılanı ayrı ayrı tehdit ettiklerinin iddia olunması karşısında, tehdit eylemlerinin sübutu halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceği, bu suça bakma görevinin ise 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile ... Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca ağır ceza mahkemelerine ait olduğu, delillerin birlikte takdir edilmesi bakımından tefecilik suçundan açılan davanın da birlikte görülmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeksizin, görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,