Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/3623 K.2016/9061

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli şekilde faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması karşısında,

katılanın aşamalarda değişmeyen ifadeleri ile tanıklar ... ’in sanığın katılana 7.000 TL ödünç para verdiğine ilişkin beyanları nazara alınarak maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda kolluk araştırması yapılması ve vergi inceleme raporu aldırılmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, tanık beyanlarına itibar edilmeme nedenleri de denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılmak suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle, yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,