Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/4789 K.2014/10078

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas ve 2008/23 sayılı Kararı uyarınca tayin olunan ceza miktarları nazara alınarak, sanık M.. K.. müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde T.. T.. O.. İşletme şefi olarak görev yapan sanık C.. K.. ile aynı yerde tahsildar olarak çalışan sanık M.. K..'un tahsil edilen paraları kurum kayıtlarına intikal ettirmeme, sahte makbuzlarla tahsilat yapma ve tahsilat makbuzlarının dip koçanlarına düşük değerler yazmak suretiyle aradaki farkı mal edinme şeklindeki eylemlerinin nitelikli zimmet suçlarını oluşturduğu ve zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla, bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sahtecilik fiilleri 765 sayılı TCK'nın 202/2. maddesinde düzenlenen nitelikli zimmet suçunun unsuru olduğundan ayrıca resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulamayacağı, buna karşılık 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "Sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur." şeklindeki düzenleme uyarınca hem zimmet hem de resmi belgede sahtecilik suçlarından hüküm kurulması gerektiği gözetildiğinde; suç tarihleri itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında sanık M..

K..'un mal edindiği 77.57 TL'nin pek hafif, sanık C.. K..'ın mal edindiği 166.81 TL'nin ise hafif nitelikte olduğu, 765 sayılı TCK'nın 202/2, 80, 219/3, 202/3, 219/son, 59, 33. maddelerinin uygulanması gerektiği ve bu

durumda sonuç cezaların daha lehe olduğu nazara alınmadan, zimmete konu değer 765 sayılı TCK döneminde normal, 5237 sayılı TCK döneminde ise az kabul edilip, çelişkili ve yanılgılı değerlendirmeler sonucu lehe yasanın hatalı şekilde tespitiyle, zimmet suçlarından hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararları, sahtecilik suçlarından ise mahkumiyet kararları verilerek karışıklığa yol açılması,

Kabule göre de;

Sadece sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29/05/2012 tarih, 2008/15317 Esas, 2012/5964 Karar sayılı ilamı ile bozulan ve bu itibarla kazanılmış hakka konu teşkil eden 08/04/2008 tarih, 2007/313 Esas, 2008/136 karar sayılı hükümde yer alan cezalardan daha ağır cezalara ve TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunmak suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,