Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/5177 K.2015/13583

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık H.. Ç..'in (Mehmet oğlu 1952 doğumlu) temyiz talebinin, hakkında verilen beraat hükümlerinin gerekçesine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihlerinde kooperatif yönetiminde görev almadığı anlaşıldığından “atılı suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması” nedeniyle CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraati gerekirken yazılı şekilde CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4 no'lu bendindeki “Sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine” ibaresinin “Atılı suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraatine” şeklinde değiştirilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar Ş.. G.., C.. G.., F.. G.., M.. K.., Ü.. Ş.. ve H.. Ç.. (Mehmet oğlu 1962 doğumlu) hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

S.S. Y.. Ç.. Konut Yapı Kooperatifinin yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıkların, suç tarihleri arasında kooperatif gelir ve giderlerini kooperatif defterlerine kaydetmeyip yapılan harcamalara ilişkin belge de sunmayarak kooperatif ortaklarından tahsil edilen paraları mal edindikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; aşamalarda alınan bilirkişi raporlarında, kooperatif ortaklarından yapılan tahsilatlara ilişkin herhangi bir kayıt

veya belgenin bulunmadığı, yalnızca bazı yıllara ilişkin olarak kooperatif ortak kayıt defterinde toplam 2.584.112.900 TL'lik tahsilat kaydının bulunduğu, yine harcamalara ilişkin de herhangi bir kayıt ve belgenin bulunmadığının belirtilmesi karşısında; sanıkların kooperatif ortaklarından tahsil ettikleri paraları kooperatif kayıtlarına intikal ettirmeyerek zimmetlerine geçirdikleri yönünde katılanların aşamalardaki beyanları ile sundukları tahsilat makbuzları ve banka dekontları üzerinde durulması,

kurum kayıtlarının incelenmesi ile ortaya çıkarılması mümkün olmayan eylemlerin sübutu halinde nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı da nazara alınarak, öncelikle kooperatifin suçlamalara konu dönemdeki ortaklarının beyanlarına başvurularak kooperatife yaptıkları ödemeler sorulup, varsa ödemelere ilişkin tahsilat makbuzu ve diğer belgeler temin edilerek, katılanlar ve diğer ortaklar tarafından sunulan tüm tahsilat belgelerindeki miktarların kooperatif kayıtlarında yer alıp almadığının açıklığa kavuşturulması,

kooperatifin kasa, defter kayıt ve belgeleri ile banka kayıtlarından anlaşılan tüm gelirleri ile kooperatif inşaatında yapılan işler için yıllar itibariyle belirlenecek harcama miktarlarının karşılaştırılması suretiyle, sanıkların görevde oldukları dönemlere göre her bir sanık yönünden ayrı ayrı olmak üzere zimmet miktarının belirlenmesinden sonra,

sanıkların fiilen kooperatifin işleyişindeki görev ve sorumlulukları, parasal işlerin kimin tarafından yürütüldüğü üzerinde durularak ayrı ayrı hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, kooperatif bilançosundaki yıllara göre kooperatif gelirinin ve kooperatif inşaatında yapılan keşif sonucunda tespit edilen harcama miktarının, inşaatın bitim tarihi olarak kabul edilen Ocak 1999 tarihi itibariyle karşılaştırılması sonucu belirlenen miktarın tüm sanıkların uhdesinde olduğu kabul edilerek,

kooperatif yönetim kurulu başkanı olan sanıklar Şeyhmus ve Fadıl ile yönetim kurulu sayman üyeleri olup müşterek imzaya yetkili kılınan sanık Ünal dışındaki sanıkların atılı suça ne suretle iştirak ettikleri tartışılmadan, yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle tüm sanıkların basit zimmet suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1 -d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işledikleri kabul edilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezaların yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,