Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/6662 K.2016/6254

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde atılı suçun.

"Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,..." biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin önem arzetmediği, tefecilik suçunun ekonomi, sanayi ve ticarete ilişkin suçlar bölümünde topluma karşı suçlar kısmı içinde yer aldığı, 08/07/2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5377 sayılı Kanunun 6. maddesi ile 5237 sayılı Yasanın 43/1. madde ve fıkrasına eklenen "Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır." hükmü ile zincirleme suçun kapsamının genişletildiği,

mağduru aynı kişi olsun ya da olmasın maddenin son fıkrasındaki istisnalar dışındaki tüm suçlarda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün hale getirildiği, bu nedenle suçun temadi ettiğinden ve birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyeceği, ancak suçun zincirleme olarak işlenmesinin olanaklı olduğu nazara alınarak,

Sanık ile ....hakkında tefecilik, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarından Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2007/14133 soruşturma sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturma sonunda, sanıkla ilgili evrakın tefrik edilerek diğer şahıslar hakkında İzmir (kapatılan) 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/127 esasına kayden dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda tefecilik suçundan mahkumiyetlerine karar verildiği ancak kurulan hükümlerin Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26/04/2015 gün, 2012/20989 E. 2015/41809 K. sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmakla; Müşteki Rami Akküller'in soruşturma aşamasındaki ''.......faiz karşılığı ödünç para alacak şahısları getirerek, getirdiği her bir

şahıstan komisyon alırdı...'' şeklindeki beyanı karşısında, söz konusu dava dosyası akıbetinin araştırılması, derdest ise dosyalar arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle, davaların birlikte görülmesinde zorunluluk bulunduğundan, olanaklı ise birleştirilmesi, karara çıkmış olması halinde ise onaylı örneğinin dosya içerisine alınması suretiyle, delillerin birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması yerine, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,