Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/7274 K.2015/11835

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan H..

H..nin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 03/06/2014 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılma talebinin kabulüne, muhtar olan sanığın zimmet suçundan yargılandığı davada müdahil sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, köy halkından ve ihtiyar heyeti üyesi olmak dışında bir sıfatları bulunmayan ve 442 sayılı Köy Kanununun 20 ve 33/b maddesi uyarınca köy derneğince atanmayan, köy tüzel kişiliğini de temsile yetkileri bulunmayan müştekiler A..

K.., A.. A.., K.. B.., N.. G.., Ö.. D.., E.. A..'ın usulsüz olarak müdahilliklerine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, müştekilerin temyiz taleplerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin katılan H.. H.. vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Çıldır İlçesi Gülbelen Köyü muhtarı olan sanığın köye ait meraları 5 sürü sahibine kiraya vermek suretiyle elde ettiği 12.000 TL'yi zimmetine geçirdiği iddia edilen olayda; 442 sayılı Köy Kanunu ve 4342 sayılı Mera Kanununun 4, 6, 12, 13 ve 30. maddeleri ile ilgili Yönetmelik hükümlerine göre meraları kiralama yetkisinin İl Mera Komisyonuna ait olduğu, köy muhtarının yetkisinde ve zilyetliğine devredilmiş koruma ve gözetim yükümlülüğünde bulunmayan mallara yönelik eylemlerin zimmet suçunu oluşturmayacağı, İl Mera Komisyonu'nun yetkisinin dışında kalan ve Köy Kanununun 6,

8 ve 17. maddelerinde “köy parası” içerisinde sayılan “köy namına yazılı emlak ve araziler ile köy sınırı içindeki otlakların” kiralanmasından elde edilen gelirlerin mal edinilmesi eylemlerinin ise “zimmet” suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, öncelikle taşınmazların 4342 sayılı Kanuna tabi Mera vasfında olup olmadığı İl Mera Komisyonundan sorulup varsa tapu kayıtları getirtilerek, gerektiğinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılmasından ve merayı kiraladıkları iddia edilen tanıklar İ.. B.., İ.. A.., A.. A.., I.. B.. ve S.. D..'in dinlenmesinden sonra aldırılacak bilirkişi raporu sonrasında sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden ve eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,