Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/767 K.2016/2714

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ...'nin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 15/11/2013 tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin katılma isteminin zimmet suçuyla sınırlı olarak kabulüne, görevi kötüye kullanma suçundan Hazinenin zarar gören sıfatı bulunmadığından vekilinin sanık ... hakkında bu suçtan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

sanıklar ... ve ... müdafiilerin mahkumiyet hükümlerine, katılan ... vekilinin zimmet suçundan verilen hükümlere ve katılan ... vekilinin sanık ... hakkındaki mahkumiyet ve sanık ... hakkında beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve yasaya uygun olduğundan katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık ... hakkında zimmete teşebbüs ve görevi kötüye kullanma, sanık ... hakkında zimmete teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

...

Fakültesinde baş aşçı olan sanık ...'ın mutfaktaki ekmek artıklarını, besicilik yapan sanık ...'a satmak suretiyle görevini kötüye kullandığı iddia ve kabul edilmiş ise de sanık ...'nın bayat ekmek satışından elde edilen parayı yemekhane ve burada çalışanların ihtiyaçları için harcadığını ifade etmesi ve bunun tanık ... tarafından da doğrulanması karşısında sanığın eyleminin disiplin soruşturmasına konu olabileceği ve görevi kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, sanık ...'ya yemekte kullanması için verilen eti sanık ...'a sattığı, suça konu etin ....'dan ödünç alınan ve park halindeki aracın bagajında ele geçirildiği,

bu şekilde atılı zimmete teşebbüs, sanıklar ... ile ...'nın da bu suça yardım ettikleri iddiası ile ilgili olarak sanık ...'nın savunmasında; ele geçirilen etin idareye ait olmadığını, sanık ...'nın ise aracını ...'a sadece kullanması için verdiğini bildirmeleri, olaya tanık herhangi bir kimsenin bulunmadığı gibi sanık ...'un beyanında eti kasaptan aldığını belirterek fatura sunması ve kasap olan tanık ... tarafından da bu savunmanın doğrulanması, etlerin depolandığı dolapta olması gerekenden fazla miktarda etin tespit edilmesi,

olay günü etin idareye ait olup olmadığı konusunda yeterli karşılaştırma ve inceleme yapılmaması karşısında sanıkların zimmetten cezalandırılmalarına yeterli kanıt bulunmadığı gözetilerek beraatleri yerine, yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Gerekçeli kararın bazı kısımlarında sanık ... yerine sanık ... denilmek suretiyle karışıklığa sebebiyet verilmesi,

Mahkemece zimmet miktarı olarak kabul edilen 350.00 TL'nin suç tarihi olan 2010 yılı itibarı ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin azlığı karşısında TCK'nın 249/1. maddesi uygulanarak sanıkların cezalarında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık ...'un adli sicil kaydındaki mahkumiyetleri ertelemeye engel ve tekerrüre esas teşkil ettiği halde cezasının ertelenmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin tatbik edilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının dikkate alınamaması,