Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/8023 K.2017/4099

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık ...'ya yüklenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan Hazine vekilinin bu suç yönünden temyiz itirazlarının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiin sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükmüne yönelik ise katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... köyü muhtarı olarak görev yapan sanık ...'nın Konya İl Özel İdaresi Tarım ve Kırsal Kalkınma Daire Başkanlığı tarafından köy tüzel kişiliğine verilen yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre 1820 torba olan koruma ve gözetimi ile yükümlü olduğu çimentolardan bir kısmını mal edindiği, yine görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu 11/11/2004 tarihli köy masraf senedini katılan ...'den 100 TL alınmadığı halde alınmış gibi sahte olarak düzenlediği,

Köye ait 100 TL değerinde olduğu ifade edilen içme suyu borularını hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan ...'a, 150 TL değerinde olduğu ifade edilen havuz vanasını ise yine hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan ...'e şahsi kullanımları için verdiği, eylemleri ile oluşan toplam 4727,72 TL zararı kovuşturma aşamasında ödediği,

eylemlerinin bir kısmında sahte senet kullanılması ve bu senet mağdurunun şikayeti ile olayın ortaya çıkması nedeniyle nitelikli zimmet olduğu ve suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü nazara alındığında, zimmete geçirildiği kabul edilen değerin az olduğu şeklinde gerekçelerle mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de;

Maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi açısından.

31/10/2011 tarihli bilirkişi raporunda suça konu çimentoların köy gelir gider defterinde kaydı olmadığının, köy karar defterinde bu konuda bir karar alınmadığı gibi bir belgesinin de bulunmadığının, keşif sırasında görev alan bilirkişi raporunda da çimentoların kullanıldığı yerler belirtilip, eksik kalan kısmın fazla çimento kullanımından kaynaklanmış olabileceğinin belirtilmesi, sanığın aşamalardaki savunmalarında da bazı işlerin çimentolar gelmeden önce yapılıp sonrasında ödeme yapıldığını savunması karşısında; öncelikle sanıklardan masraflara dair başkaca fatura veya belgeleri olup olmadığı sorulup varsa dosyaya ibrazının istenmesi,

köye ait yapıldığı belirlenen tüm işler için suça konu çimentolar yanında başkaca işçilik ve diğer masrafların yeniden keşif yapılıp konunun uzmanı bir bilirkişiye hesaplattırılması, sanık ...'nın göreve başladığı ve ayrıldığı tarihler itibariyle köye ait defter, kayıt, belgeler ve tüm dökümanların dava dosyasıyla birlikte konunun uzmanı Sayıştay emekli uzman denetçilerinden seçilecek yeni bir bilirkişi heyetine tevdii edilip; suç tarihleri arasındaki köye ait tüm gelirler ile yapılan işlere ait işçilik ve diğer masraflara ilişkin mahalli bilirkişinin tespitleri de dikkate alınarak tüm giderler belirlenip karşılaştırılması,

buna göre sanıkların sorumluluğunu irdeler şekilde, özellikle suça konu çimentoların köy için kullanılıp kullanılmadığı, bu kapsamda zimmetlerinde köye ait para bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ne olduğu hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

Sanık ... hakkında zimmet suçundan hüküm kurulurken; TCK'nın 247/1-2, 249, 43, 248, 62. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanması sırasında bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde sınırlı uygulama yapılması,