Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/868 K.2016/2737

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması,

bu bağlamda mağdurlar ... ve ...'in soruşturma aşamasındaki birbirleriyle tutarlı anlatımlarına göre mağdur ...'ın kendisinin, mağdur ...'in ise oğlu olduğu belirtilen ....'in sanıktan kazanç karşılığında ödünç para almaları, sanığın ödünç verdiği borç miktarlarının fazla oluşu, ödünç verilen paralar karşılığında senetler aldığının ve icra takiplerinde bulunduğunun sanık tarafından da doğrulanması,

mağdurların şikayetlerinden vazgeçerek yargılama aşamasında verdikleri ifadelerin sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu gözetilerek maddi gerçeğin tereddüte yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından sanığın alacaklı olduğu başkaca icra takip dosyalarının bulunup bulunmadığı araştırılarak bulunması halinde getirtilip incelenmesinden, faiz karşılığı ödünç para verme işi ile uğraşıp uğraşmadığı hususunda kolluk marifetiyle araştırma yaptırılmasından,