Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/9092 K.2015/13645

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09/07/2013 gün ve 2012/5-1339 Esas, 2013/347 sayılı Kararına göre suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve üye olma suçundan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma ve temyize hakkı bulunmayan A.. S.. ile Hazine vekillerinin bu suçlar yönünden sanıklar C.. S.., S.. T.., Ş.. T.. ve İ.. K.. haklarında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar K.. K.., F.. T.., M.. K.., Ö.. K.., Ü.. D.., S.. S.. ve S.. B.. hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıkların leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında S.. B.. dışındaki sanıklar yönünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılanlar vekillerinin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık M.. N.. hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Hükümden önce 17/11/2009 tarihinde öldüğü UYAP ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşılan sanık M.. N..'in hakkında yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının sanığın ölümü sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanık C.. S.. hakkında Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/787 Esas 2012/1024 Karar sayılı birleşen dosyasıyla ilgili kamu davasının CMK'nın 223/7. maddesi gereğince mükerrer nitelikte olduğundan bahisle verilen davanın reddine dair kararın incelenmesinde;

Bodrum Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne kayıtlı olarak faaliyet yapan sanık hakkında düzenlenen 07/05/2012 tarihli vergi tekniği raporunda 2007 yılı içinde A.. S.. ve İsmail 'a faiz karşılığı borç para vererek tefecilik yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasında mahkemece 2008/115 esas sayılı dosyadaki belgelere göre mükerrer mahiyette olduğu kabul edilerek red kararı verilmiş ise de; 19/07/2012 tarihli iddianame içeriğinde İsmail isimli kişiye de kazanç amacıyla ödünç para verdiğinin anlatılmasına ve 2008/115 esas sayılı dosyada bu kişiye yönelik bir anlatımın da bulunmamasına karşın bu hususta herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde red kararı verilmesi,

Sanıklar C.. S.., Ş.. T.., S.. T.., İ.. K.., U.. E.. ve M.. M.. hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde ise;

M.. M..'in 05/12/2007 tarihli müdafi eşliğinde kolluk görevlilerince alınan ifadesinde " birikmiş olan 35.000 TL parasını T.. M..'un istediğini ve parça parça bu parayı kendisine verdiğini ancak geri alamadığını, alacağının karşılığı olarak 35.000 TL bedelli çek verdiğini, ayrıca toplam 70.000 TL civarında olan senetleri T..

M..'un iş kurmak vaadiyle getirdiğini, bu senetlerin aynı zamanda 35.000 TL bedelli çekin güvencesini sağlamak için verildiğini", 23/06/2008 tarihli duruşmada ise "biriktirmiş olduğu 35.000 TL parayı T.. M..'a verdiğini, onun da teminat olsun diye senet ve evraklar verdiğini" belirtmesi, sanığın evinde yapılan aramada T..

M..'un borçlusu olduğu 7 adet 1.100 TL, 10 adet 3.250 TL, 1 adet 1.900 TL, 1 adet 300 TL bedelli senetler, 2 adet 3.250 TL, 15 adet 3.250 TL çek fotokopisi, 1 adet 2.000 TL çek fotokopisi ve 3 adet 1.000 TL çek fotokopisinin ele geçirilmesi, U.. E..'un alacaklısı olduğu 25/10/2006 tarihli 33.000 TL, 10/01/2007 tarihli 74.500 TL, 15/04/2007 tarihli 150.000 TL bedelli senetler, 26/12/2005 tarih 16510 yevmiye numaralı T..

Köyü 721 parseldeki zeytin tarlasının ödünç alınan borç karşılığında sanığın kayınbiraderi Süleyman Yılmaz adına ipotek yapılmasına dair resmi senet, 11/07/2011 tarihli sanığın

tefecilik faaliyetinde bulunduğuna dair vergi tekniği raporu, C.. S.. hakkında düzenlenen 05/07/2012 tarihli tefecilik faaliyetinde bulunduğuna dair vergi tekniği raporu, T.. Yalı mevkiinde 20K-4C pafta 5406 parsel numaralı gayrimenkule dair 01/03/2007 tarih ve 3429 yevmiye numaralı C..

S.. adına Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi, 09/03/2007 tarih ve 3930 yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Fesihname, aynı taşınmaza ilişkin 09/03/2007 tarih 3963 yevmiye numaralı Sıddık Arslan adına Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi, arama ve el koyma tutanakları, sanığın yakını olan kişiler adına düzenlenmiş olan gayrimenkul satış vaadi sözleşmeleri, yine sanıklar Ş.. T.., S.. T.., İ..

K.. adına düzenlenen Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmeleri, yüksek miktardaki paraların elden ödendiğine dair sanıkların savunmaları, birbirine yakın tarihlerde C.. S..'ın yakını ve tanıdığı kişiler adına gerçekleştirilen satış vaadi sözleşmeleri, 05/07/2012 tarihli vergi tekniği raporu içeriği, katılanlar A.. S.. ve T.. M..'un aşamalardaki beyanları, tanık R..

A..'ın anlatımları, sanıklar ile kendilerinden para alan katılanlar arasındaki ilişkinin niteliği ve konumları, sosyal ve ekonomik durumları, aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında belirtilen miktardaki paraların karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına ve genel hayat tecrübelerine uygun düşmemesi, bunu haklı gösterecek makul, inandırıcı bir delilin de bulunmaması,

tefecilik suçunun oluşumu için bu işin meslek haline getirilmesinin şart olmaması karşısında, sanıkların üzerine atılı tefecilik suçunun tüm unsurlarıyla sübuta ermesi nedeniyle her sanık için zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşulları da ayrı ayrı tartışılarak mahkumiyetleri yerine yanılgılı değerlendirmeyle beraatlerine karar verilmesi,