Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/9890 K.2017/4930

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

...

Barosuna kayıtlı avukat olan sanık hakkında Bayrampaşa Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan katılanın babası Mehmet İşcen'in 1998 yılında çıkan olaylar sırasında vefat etmesi üzerine tazminat davası açmak amacıyla murislerinin ve katılanın vekilliğini üstlendiği, herhangi bir işlem yapmadığı halde avukat arkadaşı aracılığıyla dava açtığını ve davanın devam ettiğini söyleyerek müvekkillerini oyaladığı iddiasıyla ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı, yargılama sonucunda mahkemece ''miras bırakanın 30/03/1998 tarihinde öldüğü, 06/10/1998 günü veraset ilamı alındığı,

vekaletnamenin sanığa 11/09/1998 tarihinde verildiğinin iddia edildiği, konunun tam yargı davasına ilişkin bulunduğu, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 13. maddesi gereğince zamanaşımı süresinin 1 yıl olduğu, en kötü ihtimalle veraset ilamının alındığı 06/10/1998 tarihinde ölümün ve dolayısıyla haksız fiilin öğrenildiği, bu tarihten itibaren 06/10/1999 tarihine kadar tam yargı davasının açılması gerektiği, bu sürenin sanık avukat için de geçerli olduğu,

sanık avukat için zamanaşımı süresinin 06/10/1999 tarihinden itibaren işlemeye başladığının kabul edilmesi gerektiği'' gerekçesiyle söz konusu davanın hüküm tarihi itibariyle zamanaşımına uğradığından bahisle düşürülmesine karar verilmiş ise de.

Danıştay 10. Dairesinin 2016/2637 E. 2017/180 K. sayılı ve benzer ilamlarında da belirtildiği üzere tazmini istenilen zararın idarenin hizmet kusuru nedeniyle uğranılan zarar olduğu, bu bakımdan davalı idareye yüklenebilecek hizmet kusurunun varlığıyla idarenin bir kusurunun ve eylemin idariliğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiği nazara alındığında somut olayda,

katılanın babası ...'in ölümü dolayısıyla yapılan ceza soruşturmasının akıbetinin araştırılıp evrakların getirtilerek sonucuna göre suç tarihinin ve buna bağlı olarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,