Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/1147 K.2018/6874

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde Horasan ilçe PTT Müdürlüğünde dağıtıcı olarak görev yapan sanığın, Horasan C.Başsavcılığınca yürütülen 2012/796 soruşturma sayılı dosyasına gönderilen Erzurum adli emanet memurluğunun 2011/1954 sırasında kayıtlı 21 adet sözleşme aslının bulunduğu .... barkot numaralı posta evrakını teslim aldığı halde, ilgili kuruma teslim etmeyerek kaybolmasına neden olduğu iddia ve kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/03/1981 gün ve 5-2/106 sayılı Kararında açıklandığı üzere ceza yargılamasının temel amacının hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olduğu, sanığın özü itibariyle inkara yönelik savunmalarında ve temyiz itirazlarında, suça konu posta evrakını Horasan adliyesinde ismini Serkan olarak bildiği bir memura teslim ettiğine, suç tarihini kapsayan dönemde Horasan'da görev yapan tek dağıtıcı kendisi olmakla birlikte geçici görevle gelen dağıtıcıların da bulunduğuna, bu nedenle şubedeki dağıtıma çıkan tüm evrakın adına zimmetlendiğine, bu durumu şube müdürü ...u'nun da bildiğine,

Erzurum PTT Müdürlüğünden suça konu evrakın Horasan PTT şubesine gelmediğine yönelik beyanları karşısında, Mahmut Tortumluoğlu'nun belirtilen hususlarda tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmasından, Horasan adliyesinde suç tarihlerinde Serkan adlı bir memurun çalışıp çalışmadığı ile teslime ilişkin evrak olup olmadığının araştırılarak,

memurun çalıştığının tespiti halinde ve gerekirse sanıkla yüzleştirilmek suretiyle tanık olarak beyanının alınmasından, yargılamaya konu posta evrakının Erzurum PTT Müdürlüğünden Horasan PTT şubesine gönderilip gönderilmediği ile gönderilmiş ise sanığa imza karşılığında zimmetlenip zimmetlenmediği ve bu husustaki uygulamanın ne şekilde olduğunun belirlenmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün ve 2008/149-163, 13/11/2007 gün ve 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceğinin CMK’nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu ve CMK'nın 231/8. maddesine 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile eklenen cümlenin de eylem tarihinde yürürlükte bulunmadığından 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

ilişkin kararların niteliği gereği yasal engel teşkil etmeyeceği gözetilerek, görevi kötüye kullanma suçundan verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,