Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/5431 K.2018/9013

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesine aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi ile TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanması hususlarının infaz sırasında nazara alınması mümkün bulunmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 11/09/2013 tarih ve 2013/19803 Esas, 2013/21942 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen 3 yıl hapis ve 10.000 TL adli para cezasına ilişkin ilk mahkumiyet hükmünün katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edildiği, katılan vekilinin temyiz talebinin sadece vekalet ücretine yönelik olması nedeniyle söz konusu ceza miktarının sanık bakımından aleyhe değiştirme yasağına konu olduğu gözetilmeden hakkında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 10.400 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,