Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/6161 K.2017/1352

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanığı, katılanı, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi tatmin edecek, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde gerekçeli olması gerektiği nazara alınarak, Yargıtayın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ve bu açılardan mantıksal ve hukuksal bütünlüğün sağlanması için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ilkelerine uyulması gerektiği gözetilmeden ve hangi eylemlerin yüklenen suçun yasal unsurlarını nasıl oluşturduğu açıklanmadan yazılı şekilde gerekçeden yoksun olarak mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

Eylemleri bir suç işleme kararının icrası kapsamında, farklı tarihlerde birden fazla gerçekleştiren sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin eylem sayısınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Sanık hakkında denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanması durumunda, CMK'nın 231/11. maddesinde belirtilen istisnalar dışında önceki hükmün aynen kurularak açıklanması gerekirken, 08/12/2010 gün ve 6086 sayılı Yasa ile 5237 sayılı TCK’nın 257. maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak önceki ilamdan farklı şekilde hüküm kurulması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,