Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/9231 K.2019/10708

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli şekilde faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması,

bu bağlamda, sanıkların katılandan faiz almadıklarını savunması ile katılanın sanıklardan faiz karşılığı borç para aldığı yönündeki beyanları karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanıkların, icra müdürlükleri nezdinde alacaklı oldukları takip dosyalarının araştırılıp borçluların tanık olarak beyanlarına başvurulması,

tefecilik yapıp yapmadıklarına dair kolluk marifetiyle araştırma yaptırılması ve vergi mükellefi iseler ilgili vergi dairesine yazı yazılarak bu konuda vergi inceleme raporu düzenlettirilmesi sonrasında delillerin tüm dosya kapsamıyla birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,