KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2015/9365 E., 2018/4909 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
...Defterdarlığı Muhasebe Müdürlüğü'nde memur olarak görev yapan sanığın, say2000i sistemi üzerinden sahte ödeme emri düzenlemek suretiyle kaynanasına ait banka hesabına gönderdiği paraları mal edinmesi şeklinde gelişen olayda; suça konu evrakın sadece bilgisayar ortamında mı hazırlandığı,
fiziki evrak düzenlenip düzenlenmediği hususları araştırılarak sadece bilgisayar sistemi üzerinden hazırlanması halinde sahte olarak oluşturulmuş maddi varlığı haiz, somut bir belge olmadığından eyleminin TCK'nın 244/2-3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği nazara alınarak işlemlerin yürütülme biçimi, sanığın sisteme giriş yetkisi ve evrakın düzenlenme şekli üzerinde durularak suçun unsurlarının oluşup oluşmadığı,
evrakın fiziki olarak düzenlendiğinin tespiti halinde ise eyleminin TCK'nın 204. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olması nedeniyle, suça konu belge asıllarının denetime olanak verecek şekilde dosya arasına getirtilmesi, duruşmada incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ile iğfal kabiliyetinin belirlenmesi,
gerekirse bu hususta bilirkişi raporu alınması ve suça konu evrakın sanığın görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi belge niteliğinde olup olmadığının karar yerinde tartışılmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2015/9365, K. 2018/4909, 28 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama