Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/1140 K.2019/11350

Mahalli mahkemece verilen hüküm ile ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi Hazine vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Duruşma günü usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği halde, duruşmalara katılmak veya yazılı beyan göndermek suretiyle katılma talebinde bulunmayan, bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan Hazinenin vekili aracılığı ile yapmış olduğu temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın suçtan zarar görenler ..., ... ve ...'na kazanç elde etmek için borç para vererek zincirleme şekilde tefecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda; ...'in soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan sıfatıyla alınan ifadesinde sanıktan faiz karşılığı borç para aldığını beyan etmesi ancak kovuşturma aşamasındaki beyanında bu hususu doğrulamayıp, faiz karşılığı para almadığını belirtmesi karşısında, soruşturma aşamasındaki ifadesine itibar edilemeyeceği, ...'in 01/08/2013 tarihli ifadesinde sanıktan 9 veya 10 yıl önce faiz karşılığı para aldığını beyan ettiği, borç alma tarihinin 765 sayılı Kanun döneminde olduğu,

5237 sayılı Yasa ile getirilen yeni düzenlemenin suçun unsurları bakımından sanık aleyhine olması nedeniyle, 01 Haziran 2005 tarihi öncesi ve sonrasındaki eylemlerin ayrı ayrı değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetildiğinde, sanığın ...'e yönelik eyleminin zincirleme suç kapsamında değerlendirilemeyeceği, ...'na yönelik 21/03/2010 tarihinde faiz belirlenerek borç vermesinden sonraki eylemlerinin borcun yenilenmesi olarak kabul edilebileceği, bu itibarla zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği nazara alınmadan, sanığın cezasında TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarihli ve 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,

Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının değerlendirilmesi lüzumu,