Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/1185 K.2019/11528

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin olunan ceza miktarına göre yasal koşulları bulunmadığından sanığın duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Tefecilik suçunun faiz kararlaştırılarak kazanç karşılığı ödünç para verildiği anda oluşacağı gözetildiğinde; katılan ...'in 2008 yılının Ocak ayında sanığa kredi kartını verdiğini beyan ettiği ancak paranın verildiği tarihte faiz kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı hususunda herhangi bir beyanda bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ...'nin yeniden dinlenerek paranın verildiği tarihte faiz kararlaştırılıp kararlaştırılmadığının belirlenmesi, faiz kararlaştırması yapılmamış ise söz konusu eylemin başkasına ait kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılması sonrasında hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,