KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2016/2045 E., 2019/3779 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Zincirleme basit zimmet (sanıklar ... ve ... hak.), ihmali davranışla görevi kötüye kullanma (diğer sanıklar hak.
- Hüküm
- Atılı suçlardan mahkumiyet
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Tebliğnamede adına yer verilen sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik bir temyizin bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;
Sanıklar ... ve ... haklarında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/09/2011 günlü, 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere, TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmamasının kazanılmış hak niteliğinde olduğu ve 13/07/2010 tarihli sanıklar aleyhine temyiz bulunmayan hükmün Dairemizin 30/05/2013 tarihli ilamıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmesi nedeniyle de adı geçen sanıklar hakkında TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanıklar ... ve ... haklarında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2016/2045, K. 2019/3779, 2 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama