Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/6071 K.2017/2040

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Zimmete konu miktarın en son 19/01/1998 tarihinde 38.013.250 TL ve 67.850.000 TL bedelli, 41420 ve 41421 nolu tahsilat makbuzları ile ödendiği, soruşturmanın ise İçişleri Bakanlığı Kontrolörlüğünün 17/02/1998 havale tarihli dilekçesi ile başladığı, bu itibarla etkin pişmanlığın soruşturma öncesi gerçekleştiği gözetilmeden sanık hakkında verilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 248/1. maddesi uyarınca 2/3 yerine, 248/2. maddesiyle 1/2 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “Sanığa verilen cezanın sanığın soruşturma sırasında zimmet tutarı kabul edilen miktarı ödediği ve zararı karşıladığı anlaşıldığından TCK 248/2 maddesi uyarınca takdiren ½ oranında indirilerek sanığın 4 YIL 8 AY 7 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin çıkartılıp yerine “TCK'nın 248/1. maddesi uyarınca