Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/6274 K.2018/3886

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Ziraat Bankasının zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesinin söz konusu olmadığı bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı, usulsüz olarak davaya katılmasına karar verilmesinin de hükmü temyiz hakkı vermeyeceği gözetilerek vekilinin temyiz itirazlarının CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Nitelikli zimmet suçunun 765 sayılı TCK'nın 102/2 ve 104/2. maddeleri gereğince 22 yıl 6 ay ilave dava zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, 765 sayılı Yasa döneminde zimmet amacıyla işlenen sahtecilik suçunun nitelikli zimmetin unsuru olduğu, 5237 sayılı Yasanın 212. maddesine göre ise ayrı bir suç oluşturduğu, bu nedenle benzer bir olay nedeniyle Ceza Genel Kurulunun 17/09/2013 tarih ve 2013/2-499.

2013/375 sayılı kararında da ifade edildiği üzere bu suça ait dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanuna göre belirlenmesi gerektiği nazara alınarak; dosya kapsamına göre mutemet olarak görev yapan sanığın görev yaptığı süre içerisinde 1996 yılı emekli kesenekleri ve tasarrufu teşvik kesintilerinden toplam 444.618.950 Lirayı kişilerin hesaplarına aktarmayarak kendi uhdesinde bulundurup, özel idare müdürlüğüne vekalet ettiği, 1998 yılında 2.628.071.793 lira ile 1999 yılında 2.350.061.687 Lirayı zimmeti sağlamak amacıyla gerçeğe aykırı şekilde 18/08/1998 gün ve 3209 sayılı,

25/08/1998 gün ve 3215 sayılı 01/09/1999 gün ve 6518 sayılı gönderme emirlerini sahte olarak düzenleyerek hileli davranışlarla gerçekleştirdiği nitelikli zimmet eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme uyarınca hem nitelikli zimmet hem de resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğu gözetilip 765 sayılı TCK'nın 202/2, 80, 59, 219/4, 33, 5237 sayılı TCK'nın ise 247/1-2, 43/1, 62, 53/1-5, 204/2, 43/1, 62, 53/1-5. maddelerine göre,

asgari hadden ceza esas alınarak orantılılık ilkesine uygun şekilde lehe yasa karşılaştırması yapılması halinde 5237 sayılı Yasanın lehe sonuç doğuracağı nazara alınarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde gerekçeden yoksun biçimde hüküm tesisi,