KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2016/838 E., 2018/2836 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Olay tarihinde İlçe Sağlık Grup Başkanlığında doktor olan sanığın 09/02/2006 tarihinde, akıl zayıflığı bulunan katılan hakkında akli melekelerinin yerinde olduğu, sorulan sorulara yerinde, zamanında ve doğru olarak cevap verdiği, bu haliyle her türlü hukuki tasarrufa sahip bulunduğu şeklinde rapor tanzim etmek suretiyle görevinin gereklerini yerine getirmekte ihmal ve gecikme göstererek görevi ihmal suçunu işlediği iddia edilen olayda;
soruşturma aşamasında alınan Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 28/03/2011 tarihli raporunda suç tarihi itibariyle ...'un akli melekelerine haiz olmadığı ve durumun doktor olmayanlarca da anlaşılabileceği şeklinde kanaat bildirir uzman görüşünün bulunduğu,
Yüksek Sağlık Şurasının 20-21/02/2003 tarihli tavsiye niteliğindeki 10642 sayılı kararında ise, medeni haklarını kullanma ehliyeti konusunda kuşkuya düşülmesi halinde Tapu Sicil Tüzüğünün 14. maddesi gereğince hükümet tabipliğinden konu ile ilgili sağlık raporu istenmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, katılanın geçmişteki rahatsızlıklarına ilişkin raporları ile birlikte dosya tümüyle Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi,
suç tarihinde hukuki işlem yapma ehliyetine sahip bulunup bulunmadığı hususunda rapor aldırılması ve objektif cezalandırma şartı olan kişi mağduriyeti, kamu zararı ve kişilere haksız menfaat sağlanması unsurlarının oluşup oluşmadığı, varsa ne şekilde oluştuğu denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle tartışılmasından sonra oluşacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2016/838, K. 2018/2836, 12 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama