Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/9307 K.2020/12216

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde Turgutlu ilçesi Çepnidere köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın, köy tüzel kişiliğinin bankadaki hesabında 28.683,68 TL olması gerektiği halde 6.900 TL olduğu, 21.783,68 TL'nin zimmetinde bulunduğu sanık müdafin sonradan sunduğu toplam 6.200,36 TL tutarındaki belgeler gerçek gider olarak kabul edilse dahi 15.583,32 TL'nin zimmetinde olduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; maddi gerçeğin kuşkuya yer kalmayacak biçimde tespiti için, sanık müdafin 11/07/2011 tarihli dilekçesinde belirtilen ...

Ltd. Şirketine ait 1.300,36 TL'lik fatura ile Ege Motor Ltd. Şirketine ait 1.900 TL'lik fatura asıllarının araştırılarak iş karşılığı yapılan bir ödeme olup olmadığının tespiti, bu kapsamda şirket yetkililerinin tanık sıfatıyla dinlenilmesi, ... Elektrik Dağıtım A.Ş'ye yapılan 3.000 TL ödemenin sanık muhtar döneminde yapılıp yapılmadığının araştırılması, yine aynı dilekçede belirtilen ve ek bilirkişi raporunda mahkemenin takdirine bırakılan tanıklar ..., ..., ...,

... ve ...'a yapılan ödemeler ile bilirkişi raporunda başka bir şirketin faturasının verilmesi sebebiyle gider olarak kabul edilmeyen ancak tanık ... ...'nun köyün pompasının tamiri nedeniyle kendisine ödendiğini beyan ettiği 2.478 TL'nin iş karşılığı yapılan bir ödeme olup olmadığının belirlenmesi sonrasında dosyanın gerektiğinde yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek sanığın uhdesinde köye ait para bulunup bulunmadığı ile varsa miktarı hususunda rapor alınmasını müteakip hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Zimmet suçunun değişik zamanlarda birden fazla işlendiğine ilişkin delil bulunmaması karşısında; kasa açığı niteliğindeki eylemde TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,