KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2018/2571 E., 2019/9701 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Rüşvet vermeye teşebbüs
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; CMK'nın 260/1. maddesine göre rüşvet vermeye teşebbüs suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 237/2. maddesi hükmü uyarınca katılma talebinin KABULÜNE, incelemenin katılan Hazine vekili ile sanıklar müdafilerin mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıkların, suç tarihi olan 06/11/2015 günü Emirdağ İlçe Jandarma Karakol komutanı olarak görev yapan müşteki ...'a, Gömü Kasabasında tarihi eser aramak üzere kazı yapmak için geldiklerini, kazıya göz yumması ve jandarma devriyesinin baskın yapmasını önlemesi halinde bulunacak eserlerden pay vererek kazanca ortak etmeyi teklif ettikleri ancak Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 04/05/1987 tarihli ve 600/245 sayılı Kararında vurgulandığı gibi rüşvet suçunun konusu, işin yapılması veya yapılmaması olduğundan, şarta bağlı rüşvet sözleşmesinin yapılamayacağı,
zira şart gerçekleşmediğinde rüşvet sözleşmesinin gereğinin yerine getirilemeyeceği, başka bir anlatımla anlaşma konusunun ortadan kalkacağı, somut olayda sanıkların tarihi eser için kazı yapacaklarına dair delil de elde edilemediğinin anlaşılması karşısında; şarta bağlı olan teklifin rüşvet suçunu oluşturmayacağı, dosya kapsamına ve beyanlara nazaran sanıkların sübut bulan kamu görevlisinin şeref ve saygınlığına saldırı niteliğindeki eylemlerinin TCK'nın 125/3. maddesinde düzenlenen kamu görevlisine hakaret suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yetersiz gerekçe ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2018/2571, K. 2019/9701, 15 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama