Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2018/284 K.2021/2037

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında suçtan doğrudan zarar görmeyen ve kooperatif üyesi olan ..., ..., ... ve ...'un davaya müdahil olarak katılmaları mümkün olmayıp bu suç yönünden sanık ... hakkında verilen beraat hükmünü temyiz etme yetkileri de bulunmadığından, keza sanıklardan ... müdafin sanık ... O.(...) hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükmünü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, kooperatif üyesi olan ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz talebi ile sanık ... müdafin sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin, diğer taraftan sanık ... hakkında tayin olunan cezaların ayrı ayrı miktarına göre koşulları bulunmadığından müdafin vaki duruşma talebinin 5320 sayılı Kanun'un

8/1. maddesi de nazara alınarak CMUK'un 317 ve 318. maddelerine göre ayrı ayrı REDDİNE, sanık ... müdafin temyizinin vekalet ücretine yönelik olduğu nazara alınarak, başvuruların kapsamına göre incelemenin sanık ... müdafin vekalet ücretine, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerin zimmet ve sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı ve duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Tebliğnamede isimlerine yer verilen sanıklar ... ve ... haklarında bir temyiz bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık ... O.(...) hakkında ... 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/219 Esas, 2007/430 sayılı Kararıyla birleşen dava ile ilgili zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükmüne yönelik müdafin vekalet ücretine münhasır temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir" şeklindeki düzenleme nazara alınarak kendisini vekille temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasına "Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık için karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca takdir edilen 3.000 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanık ...'e verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların işledikleri kabul edilen resmi belgede sahtecilik suçunun suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nin 339/1. madde ve fıkrasında öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 10 yıllık asli ve 15 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, suç tarihi olan 22/09/2003 ile inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından,

hükümlerin 5237 sayılı TCK'nin 7/2 ile 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkında sahtecilik suçundan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Suç tarihlerinde ... yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıklar ..., ...

... ve ...'nin temyiz kapsamı dışında kalan ve haklarında beraat kararı verilen kooperatif sekreteri ... ... ve muhasebecisi ...'in uhdelerinde bulunan kooperatif parasından iştiraken sorumlu oldukları ve bu şekilde zimmet suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; temyiz kapsamı dışında kalan ve haklarında verilen beraat kararları temyiz edilmeksizin kesinleşen sanıklar ... ...

O.(...) ve ...'in işlediği iddia edilen zimmet eylemlerine iştirak ettiklerine ilişkin savunmalarının aksine sanıkların mahkumiyetlerine yeterli somut, kesin, tarafsız, inandırıcı ve her türlü kuşkudan uzak delil bulunmadığı, her ne kadar yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıkların Kooperatifler Kanunu açısından hukuki sorumlulukları olduğu kabul edilmiş ise de Anayasa'nın "Suç ve Cezalara İlişkin Esaslar" başlıklı 38. maddesinin 7. fıkrasında yer alan "ceza sorumluluğu şahsidir" ilkesi ile 5237 sayılı TCK'nin 20. maddesindeki "Ceza sorumluluğu şahsidir.

Kimse başkasının fiilinden dolayı sorumlu tutulamaz" prensibi gereğince, sanıkların cezalandırılabilmesi için fail ile suç arasında maddi illiyet bağının kurulması ve suçu işlediklerinin sabit olması gerektiği, oysa isnat olunan eylemler yönünden bu hususun sübuta ermediği gözetilerek sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nin 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanıkların TCK’nin 53/1-d maddesinde yer alan hakkı kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediklerinin anlaşılmasına göre cezalarının infazından sonra başlamak üzere aynı Yasa'nın 53/5. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevi üstlenmekten yasaklanmalarına karar verilmesi ile buna dair uygulanan yasa maddesinin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmemesi suretiyle de CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,