Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2019/1177 K.2022/10070

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi. Tayin olunan cezaların ayrı ayrı miktarına göre yasal koşulları bulunmadığından sanık müdafin yasal süresinden sonra da vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Her ne kadar sanık hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan mahkumiyet kararları verilmiş ise de;

bozma sonrası temin edilen bilirkişi raporunda tır şoförü olan mağdurların araç kullanma ve dinlenme saatleri gözetilerek olay yerindeki kontrol noktasından seyir güzergahlarındaki kontrol noktasına devam etme haklarının bulunduğu ve hesaplanan süre içerisinde bir sonraki kontrol noktasına vardıklarının bildirilmesi ile Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 98. maddesi dikkate alındığında sanığın görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama şeklindeki eyleminin yasanın öngördüğü anlamda icbar boyutuna varan bir davranışının bulunmaması da gözetildiğinde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan TCK'nın 257/3. maddesinde

düzenlenen suçu oluşturacağı, anılan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirlenen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, 14/07/2008 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,