Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2019/3684 K.2023/403

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kara Kuvvetleri Komutanlığı 54 üncü Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Savcılığının 21.05.2008 tarihli ve 2008/279 Evrak, 2008/389 Esas, 2008/255 numaralı İddianamesiyle sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında zincirleme rüşvet alma ve emre itaatsizlikte ısrar suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 252 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddeleri ile Askeri Ceza Kanunu'nun 87 nci maddesinin birinci fıkrası; sanıklar ... ve ... hakkında zincirleme rüşvet verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddeleri;

sanık ... hakkında zincirleme rüşvet vermeye aracılık etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi delaletiyle 252 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Sivil sanıklar ..., ... ve ... hakkında KKK 54 üncü Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesince 20.02.2013 tarihinde görevsizlik kararı verilerek dosya bu kişiler yönünden ... Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmiş, yargılamaya asker sanıklar yönünden devam edilmiştir.

3.Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Kara Kuvvetleri Komutanlığı 5 inci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 15.04.2015 tarihli, 2013/1443 Esas ve 2015/469 sayılı Kararı ile zincirleme rüşvet alma suçundan mahkumiyetlerine, emre itaatsizlikte ısrar suçundan ise tüm sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

4.Sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile sanık ...'in mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizleri ile dosyayı ele alan Askeri Yargıtayın 28.06.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/411 Karar sayılı ilamı ile sanıklar ... ve ... yönünden mahkumiyet hükümlerinin düzeltilerek onanmasına, sanıklar ... ve ... yönünden ise mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar vermiştir.

5.Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde KKK 54 üncü Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 28.12.2016 tarihli ve 2016/931 Esas, 2016/1230 sayılı Kararı ile sanık ...'ın rüşvet alma suçundan beraatine, sanık ...'ın ise rüşvet alma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş, bu karar sanık ... ve müdafiince temyiz edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık P.Er ...'ın 29.11.2007-31.01.2008 tarihleri arasında Doğan Hudut Karakolunda görev yaptığı, Ocak ayında ... ile tanıştığı, ...'in kendisine geçişlerde kolaylık sağlamasını teklif etmesi üzerine bu kişiye kullanmakta olduğu cep telefonu numarasını verdiği ve iletişime geçtiği, sanık ...'ın, ... ve ... ile 28.01.2008 tarihinde yasa dışı sınır geçişini kolaylaştırmak üzere menfaat karşılığında anlaştıkları, ...'ın, ... ve ... ile sorumluluk bölgesinin ne zaman müsait olacağı konusunda haber vermek üzere 200,00 TL'yi sanık ...'in Şanlıurfa'da yaşayan kardeşi ...'ya göndermeleri karşılığında anlaştıkları ve bu suretle rüşvet alma suçunu işlediği mahkemece sabit görülmüş ve mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6352 sayılı Kanun değişikliği öncesinde rüşveti tanımlayan 252 nci maddesinin üçüncü fıkrasında “Rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır” denilerek sadece nitelikli rüşvete yer verildiği, kamu görevlisinin yapması gereken işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlanmasının veya kişilerin bu şekildeki iş için kamu görevlisine çıkar temin etmelerinin Kanun'un ilk halinde rüşvet tanımından çıkarıldığı, bu durumda diğer koşulların varlığı halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin mülga üçüncü fıkrasında düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunun oluştuğu kabul edilmelidir.

Rüşvet suçuna konu menfaatin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin üçüncü fıkrası anlamında kamu görevlisi kişiye görevinin gereklerine aykırı olan bir işi yapması için verilip verilmediği hususunun hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve buna bağlı olarak suç niteliğinin tayini bakımından, suç tarihi itibarıyla sanık ... ve diğer sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırılık suçundan yürütülen soruşturma evrakının akıbeti araştırılarak,

dosya kapsamında rüşvet alışverişi neticesinde gerçekleştiği kabul edilen 28.01.2008 tarihli kaçakçılık eylemi yönünden açılan bir kamu davası bulunup bulunmadığı, varsa kamu davasına ilişkin evrakın onaylı bir suretinin temininden, rüşvet suçu bir karşılaşma suçu olduğundan, çok failli suçlardan olup, bir tarafta rüşvet verenin, diğer tarafta ise rüşvet alan kamu görevlisinin yer aldığı, rüşvet veren ve alanın aynı amacın gerçekleşmesini hedefledikleri, bu itibarla esasında veren ve alan açısından tek bir suç olduğu,

aynı olaya ilişkin farklı kararlar verilmesinin önüne geçmek, uygulama birliğini sağlamak ve her iki davada adil sonuç çıkmasını temin etmek bakımından dava konusu somut olayda sanığa rüşvet verdikleri iddia olunan sivil sanıklar ... ve ... ile rüşvet verme suçuna aracılık ettiği gerekçesiyle hakkında dava açılan sanık ... yönünden Kara Kuvvetleri Komutanlığı 54 üncü Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinde yürütülürken görevsizlik kararı ile ...

Asliye Ceza Mahkemesine gönderilen kamu davasının akıbetinin araştırılarak, kesinleşmişse onaylı bir suretinin dosya arasına getirtilmesinden, derdest ise davaların birleştirilmesinden sonra bütün deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR