KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2019/4624 E., 2021/3172 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme (sanıklar Halil ve İhsan hakkında), zimmet (tüm sanıklar hakkında
- Hüküm
- Sanık ... hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasında eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkumiyet, diğer sanıklar hakkında beraat
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme suçundan kamu davası açıldığı halde hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, mahallinde bu hususta her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklar ..., ..., ... (...), ... ve ... haklarında zimmet suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Sanık ...’nın oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen görevi kötüye kullanma ile sanık ...’ya atılı denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme suçlarının 5237 sayılı TCK'nin 257/1 ve 251/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu,
Yzl. İşl. Md. ...
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2019/4624, K. 2021/3172, 28 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama