Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/1538 K.2023/5460

Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2013/323 Esas, 2015/92 sayılı Kararının katılan ... suçtan zarar gören vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

Katılan ... suçtan zarar gören vekillerinin başvurularının kapsamına göre sanıklar hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerini temyiz ettikleri gözetilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında başvuru tarihinde katılan sıfatını kazandığı kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2009 tarihli ve 2009/3908 Soruşturma, 2009/1836 Esas, 2009/187 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları ve hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2013/323 Esas, 2015/92 sayılı Kararı ile sanıkların atılı zimmet suçundan ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.

3. Dairemizin 30.05.2013 tarihli ve 2015/12418 Esas, 2019/11492 sayılı Kararı ile eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle sanıkların beraatlerine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2013/323 Esas, 2015/92 sayılı Kararı ile zimmet suçundan sanıkların ayrı ayrı beraatine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların zimmet suçunu işledikleri dosya kapsamına göre sabit olduğu halde beraatlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nın suç tarihlerinde Kırıkhan ...

Köyü Sulama Kooperatifinin yöneticileri oldukları, söz konusu kooperatifin 2005-2007 yılları arasında karar defterini usûlüne uygun tutmayıp onarım hususunda yapılmamış olan iş ve harcamalar yapılmış gibi 4.855,40 TL fazla gider kaydı yaptıkları, 38.725,45 TL fazla elektrik bedeli ödemesi göstererek kooperatifin zararına sebebiyet verdikleri iddiası ile sanıklar hakkında zimmet suçundan iddianame düzenlenmiş ise de;

tanık beyanları ve yapılan yargılama neticesinde, ilgili kooperatifin suç tarihlerinde muhasebe işlerine bakan muhasebecinin iş yerinden ayrılıp gitmesi ve sadece 2006 yılına ilişkin defterin yazıhanesinde bulunması nedeniyle bu defter esas alınmak suretiyle muhasebe kayıtlarının devamının sağlanması hususları nazara alındığında ve 12.02.2015 havale tarihli bilirkişi kurulu raporu da incelendiğinde sanıkların atılı zimmet suçlarını işlemedikleri anlaşılmakla müsnet suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine yer verilmemiş ise de anılan noksanlık sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ...'nın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 20.06.2018 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2013/323 Esas, 2015/92 sayılı Kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekillerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2013/323 Esas, 2015/92 sayılı Kararına yönelik katılanlar vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,