KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2020/3557 E., 2020/14151 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Zimmet suçuna yardım etme
- Hüküm
- Zimmete yardım etmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında teşebbüs nedeniyle üst sınıra yakın oranda indirim yapıldığı halde, suça konu malın değeri de nazara alındığında, TCK'nın 249. maddesi gereğince alt sınırdan indirim yapılmak suretiyle çelişkiye düşülmesi,
Sanık hakkında lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce tartışılması zorunluluğu ve sanığın suç tarihi itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel adli sicil kaydı bulunmaması karşısında; hakkında lehe olarak takdiri indirim ve adli para cezasına çevirme hükümleri uygulanan sanığın, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir halinin bulunmadığı da gözetilerek, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, hükümde buna ilişkin herhangi bir irdeleme yapılmaması,
Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesine hüküm fıkrasında yer verilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ile 4 ay 22 gün hapis karşılığı 142 gün olması gereken adli para cezasının 141 gün olacak şekilde eksik belirlenip günlüğü 20 TL karşılığı hesap hatası sonucu "2840 TL" yerine "2820 TL" şeklinde eksik tayini,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2020/3557, K. 2020/14151, 15 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama