Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/3755 K.2023/7542

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.09.2014 tarihli ve 2013/159 Soruşturma, 2014/454 Esas, 2014/36 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında iki kez ikna suretiyle irtikap suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/61 Esas, 2015/24 sayılı Kararı ile sanık hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan 5237 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca iki kez 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden mağdurların zararının araştırılmadığına ve sanığa bu hususun sorulmadığına, mağdurların verdikleri paraları makbuz karşılığı bağış olarak verdiklerinin bilincinde olduklarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 250 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre de 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, zamanaşımını kesen son işlem olan 19.03.2015 tarihli mahkumiyet hükümleri ile inceleme günü arasında olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/61 Esas, 2015/24 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak,