Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/3760 K.2023/6986

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Başkale Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.10.2013 tarihli ve 2013/140 Soruşturma, 2013/300 Esas, 2013/213 numaralı İddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Başkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2015 tarihli ve 2013/185 Esas, 2015/195 sayılı Kararı ile sanığın eyleminin sübutu halinde zimmet suçunu oluşturabileceğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği yargılanmak üzere Van Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/363 Esas, 2016/152 sayılı Kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili, eksik inceleme sonucu sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, nüfus kaydına göre kardeşi görünen ... ve ...'ya vasi olarak atandığı ve Sulh Hukuk Mahkemesine 20.03.2012 tarihli dilekçe ile başvurarak vasisi olduğu kişiler adına kayıtlı taşınmazlar için alış ve satış yetkisi için izin istediği, mahkemenin 26.03.2012 tarihli ek kararı ile Başkale ilçesi Albayrak Köye 122 ada 33 ve 50 no'lu parseller ile Ortayazı köye 107 ada 53 ve 122 ada 22 parsel sayılı taşınmazların satış işlemlerini yapabilmesi için izin verildiği ancak sanığın anılan taşınmazların 1/2 hissesini kendi üzerine geçirmek suretiyle zimmet suçunu işlediği iddia edilmiş ise de; sanığın mağdurların kardeşi değil öz babası olduğu,

bu hususta nüfus kayıtlarının dava yoluyla düzeltildiği, sanık ile mağdurlar arasında velayet ilişkisinin başlaması nedeniyle de vesayet ilişkisinin sona erdiği, her ne kadar suç tarihinde sanık ile mağdurlar arasında bir vesayet ilişkisi bulunsa da gerçekte velayet ilişkisinin bulunduğu anlaşıldığından üzerine atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmayacağı kanaatine varılarak beraatine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR