Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/3923 K.2023/5630

Suçtan zarar gören Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekilinin 25.06.2015 havale tarihli dilekçe ile müdahale ve temyiz talebinden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz eden katılan vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin yasal koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereğince reddine ve incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.10.2010 tarihli ve 2009/22279 Soruşturma, 2010/10610 Esas, 2010/772 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası ve 37 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluğu uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2.Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2013 tarihli ve 2010/415 Esas, 2013/90 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz itirazları; bilirkişi raporu ve mütalaa tebliğ edilmeden ayrıca mahallinde keşif yapılması talebi reddedilerek sanıklar hakkında üzerlerine atılı suçtan kurulan beraat hükümlerinin bozulması talebine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde ... Konut Yapı Kooperatifi yönetim kurulu üyeleri ve müteahhidi olan sanıklar hakkında üyelerden topladıkları 2.037.061,44 TL'yi zimmetlerine geçirdikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan bilirkişi heyetinin hazırladığı rapor ile Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/600 D.iş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek, sanıkların uhdesinde para kaldığına ilişkin bir tespit bulunmadığından ve üzerlerine atılı suçu işledikleri mevcut delillerle sabit olmadığından beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; tüm dosya kapsamı nazara alındığında bilirkişi raporu ve iddia makamının mütalaasının katılan vekiline tebliğ edilmemiş olmasının, katılan vekilince duruşma gün ve saatinden haberdar olmasına rağmen ve herhangi bir mazeret de sunmadan bu işlemlerin yapıldığı celselere katılmamış olması nedeniyle bilirkişi raporu ve iddia makamının mütalaasının tebliğinin gerekmemesi karşısında sonuca etkili görülmemiş,

Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/605 D.iş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile bu rapora dayanılarak hazırlanan Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan heyetten sanıkların uhdesinde kooperatife ait para bulunmadığına ilişkin alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmak için yeterli olması sebebiyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Gerekçeli karar başlığında katılan ...

Kooperatifinin gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün noksanlık olarak görülmüştür.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR