Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/4290 K.2023/8520

...

MAHKEMESİ

Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI

2015/185 Esas, 2016/54 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Zara Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2015 tarihli ve 2015/78 Soruşturma, 2015/32 Esas, 2015/32 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Zara Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2015/41 Esas, 2015/224 sayılı Kararı ile sanığın üzerine atılı eylemlerin sübutu halinde zimmet suçunu oluşturabileceğinden bahisle Sivas Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3.Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/185 Esas, 2016/54 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili, sanık hakkında kurulan beraat hükmünün bozulması istemiyle temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Yüksek Öğretim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü'ne bağlı ...,...

Öğrenci Yurdunda müdür vekili olarak görev yapan sanığın, eski yurt binasından kalan ve mülkiyeti kamuya ait olan hurdaları denetim dışı olarak hurdacıya sattığı ve bedelini yurdun banka hesabına yatırmayarak uhdesinde tuttuğu ve bu paradan bir miktar harcama yaptığı iddia edilmiş ise de; yapılan yargılama neticesinde sanığın dönem itibarıyla piyasa değerinden satış yaptığının tespit edildiği, elde edilen 1.200 TL'yi önce yurdun kasasına sonra da kasa sorumlusunun itirazı üzerine personele de bilgi vererek makamında bulunan kilitli çekmecede muhafaza ettiği, yapılan harcamaların yurdun ihtiyaçları için kullanıldığı,

sanığın mal edinme kastı ile hareket etmediği ayrıca satıştan kaynaklanan kamu zararının da bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmediğinden beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR