Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/6064 K.2023/10083

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.05.2012 tarihli ve 2012/6299 Soruşturma, 2012/2497 Esas, 2012/139 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 235 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına hükmedilmesi ve 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2012 tarihli ve 2012/138 Esas, 2012/271 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihaleye fesat karıştırmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 235 inci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmolunmuştur.

3.Sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşıldığından, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2016/71 Esas, 2016/117 sayılı Kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle ihaleye fesat karıştırmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 235 inci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları gereği hak yoksunluklarına hükmedilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafii, sanığın suç işleme kastı olmadığı ve suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle hükmü temyiz etmiştir. 2.Katılan ... Belediyesi Başkanlığı vekilinin temyizi, teşebbüs hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğu, tamamlanmış suçtan hüküm kurulması ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği hususlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kamu görevlisi olmayan sanığın, Erzurum İl Özel İdare Müdürlüğünde görev yapan ve ihalede yaklaşık maliyet icmalini düzenleyen temyiz dışı sanık Kemal Çınar'dan 21.06.2011 tarihinde ... Tarım ve Köye Yönelik Hizmetler Daire Başkanlığı tarafından yapılacak Narman-Başkale ve güvenlik köyleri kanalizasyon inşaatı yapım işi ihalesine ilişkin yaklaşık maliyet bedelini öğrenerek temyiz dışı sanık ...'a söylediği, ...'un ise bu bilgiyi ihaleye teklif verecek olan ...'e bildirdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddelerinin birinci fıkraları ile 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca mahkeme kararlarının sanığı, katılanı, Cumhuriyet savcısını ve herkesi tatmin edecek, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması gerektiği nazara alınarak,

Yargıtayın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ve bu açılardan mantıksal ve hukuksal bütünlüğün sağlanması için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ilkelerine uyulması gerektiği halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararındaki gerekçeye atıfla yazılı şekilde gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR